Wat ik leerde over: Aandacht

Ymkje van der Haar is gedragsdeskundige diagnostiek bij Lievegoed. Als zij vertelt dat ze werkt met volwassenen en kinderen met een verstandelijke beperking, is de reactie vaak: “wat goed van jou!” Terwijl het voor haar juist een groot geluk in haar leven is dat ze met hen mag werken. In deze blog deelt ze elke maand over de leermomenten in haar werk.

“Alsjeblieft, die is voor jou”. Marie geeft mij een brief, waarin woorden dansen om de tekeningen. Ze bedankt me voor de spelletjes die ze met mij gedaan heeft. En ze nodigt me uit voor een kop koffie in haar kamer. Verrast neem ik haar brief en uitnodiging in ontvangst. Even twijfel ik, heb ik wel tijd om wat bij haar te gaan drinken? Nee, die tijd heb ik niet, maar die besluit ik voor haar te maken.

Diagnostiek bij vrouw met Syndroom van Down

Ik kreeg deze uitnodiging een aantal jaren geleden toen ik net de overstap had gemaakt naar diagnostiek op een locatie voor volwassenen met een verstandelijke beperking. Marie was een oudere vrouw met het Syndroom van Down. Voor mij was het een hele nieuwe ervaring dat een bewoner zo genoot van een testafname en mij daar zelfs voor bedankte.

Bewoner als koningin

Als ik op de groep aankom, weten alle bewoners al dat ik bij Marie thee ga drinken. Ik ben aangekondigd alsof ik de koningin ben. Ze heeft de mooiste kopjes bij elkaar gezocht en de thee staat al dampend klaar. Ze zegt hoe leuk ze het vindt dat ik bij haar op bezoek ben. Ze wil telkens mijn thee bijschenken, want dan blijf ik langer. Daar trap ik één keer in. Met een grote glimlach zit ze op haar stoel, alsof ze op een troon zit. Ik besef me ineens dat ik door mijn aanwezigheid haar even de koningin kan maken. Door haar echt te zien en gelijkwaardig te ontmoeten, wordt zij op de troon van haar eigen leven gezet.

Aandacht in de ontmoeting

Ik zou natuurlijk geen gedragsdeskundige zijn, als ik deze ontmoeting ook niet gelijk als observatiemoment gebruik. Een observatie waarin ik de kracht van Marie helemaal kan zien. Marie heeft mij met haar openheid en warmte geleerd hoeveel waarde er ligt in aandacht. Een belangrijke waarde binnen de antroposofie. Daarvoor hoef ik niet bij elke bewoner op de thee, in iedere ontmoeting kan ik al mijn aandacht geven.

Wat ik leerde van…het Michaëlsfeest

Wat ik leerde van…het Michaëlsfeest

Jaren geleden, tijdens mijn hbo-stage, maakte ik in één van mijn eerste stageweken kennis met Sint Joris, de draak en aardsengel Michaël. En niet te vergeten: pompoenen. In die tijd lagen pompoenen nog niet op iedere groenteafdeling, toen was het nog zo’n geitenwollensokken vergeten groente. Tijdens het Michaëlsfeest at ik mijn eerste pompoensoep en heel veel pompoenen zouden daarna volgen.

Lees meer
Wat ik leerde over… vakantie

Wat ik leerde over… vakantie

Veel mensen kijken al weken uit naar hun vakantie. Ze zien zichzelf al helemaal in die hangmat liggen, terwijl ze nog achter hun bureau zitten. Of ze lopen in gedachten juist met een wc-rol onder de arm, als ze in de keuken hun dagelijkse kopje koffie zetten. In de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking, heb ik de vele gezichten van vakantie ontmoet.

Lees meer