Patricia (29) - GGZ

De reden dat ik aan de bel getrokken heb bij Lievegoed, is omdat ik een nogal ongezonde leefstijl had.Ik dronk en blowde dagelijks. M’n leven ging, langzaam maar zéker, achteruit. Ik zakte steeds dieper weg. Ja, iemand die dacht alles wel alleen te kunnen, kwam tot de ontdekking dat er hulp nodig was. En gelukkig, er werd open gedaan.

Samen hebben we gekeken naar de hulpvraag. Het ging hierbij vooral om wat voor mij goed voelt. Het fijne is dat niet de verslaving, maar de persoon áchter die verslaving voorop staat. Hierin speelt de invloed van antroposofie een belangrijke rol. Het zit ‘m vaak in diepere lagen, en verslaving is daar alleen maar een uiting van.

Mijn behoefte ging uit naar wekelijks één of meerdere mentorgesprekken en daarnaast volgde ik de biografiegroep.

Aan inzicht ontbreekt het niet bij mij. Het ging er meer om hoe je op een andere manier met dingen om kunt gaan. Natuurlijk heb ikmeer begrip gekregen. Hierdoor ben ik milder geworden voor mezelf. Daar pluk ik regelmatig de vruchten van. Ook heb ik meer contact gekregen met m’n gevoel. Hetgeen waar ik jaren voor weg liep, bang voor was. Het mag er nu gewoon zijn.

Tot op de dag van vandaag ben ik in verbinding met Lievegoed. Ik heb gaandeweg namelijk een nieuwe passie ontdekt: tuinieren. En aangezien er veel ‘tuin’ is…

Het is prettig om dagbesteding te hebben.Maar vooral ook om iets te doen waar ik mijn liefde in kwijt kan. Dus ben ikhier 4 dagen in de week te vinden.Samen met een aantal mede-cliëntenproberen we een moestuin te creëren, waarin groenten en fruit worden verbouwd. Het brengt verantwoordelijkheden met zich mee. Iets waar ik goed op gedij.

Tot slot wil ik zeggen dat ik erg blij ben met de mensen die ik heb leren kennen. Hetzij medewerker, hetzij mede-cliënt: stuk voor stuk bijzondere, mooie mensen. Met ieder een eigen verhaal.

Mijn ervaring is dat Lievegoed anders is dan reguliere verslavingszorg. Niet per definitie beter, maar anders... Als je jezelf wilt leren kennen, dan ben je hier zeker op je plek.